obój
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] obój (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) muz. rodzaj instrumentu dętego drewnianego; zob. też obój w Wikipedii
odmiana: przykłady:
- (1.1) I teraz wspominając po nocy ową dzienną wesołość, wygrywał sobie: „Mój zielony dzban” i uśmiechał się jeszcze teraz, o ile mu na to pozwalały usta zajęte dmuchaniem w obój. (H. Sienkiewicz: Organista z Ponikły)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: zobacz też: Indeks:Polski - Instrumenty muzyczne tłumaczenia:
