oaza
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] oaza (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) geogr. odosobniony teren o bardzo bujnej roślinności wegetującej na obszarze pustyń i półpustyń dzięki lokalnej obecności wody
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik oaza oazy dopełniacz oazy oaz celownik oazie oazom biernik oazę oazy narzędnik oazą oazami miejscownik oazie oazach wołacz oazo oazy
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) oasis
- arabski: (1.1) واحة f
- baskijski: (1.1) oasi
- białoruski: (1.1) аазіс m
- bośniacki: (1.1) оаза f
- bułgarski: (1.1) оазис m
- chorwacki: (1.1) oaza f
- czeski: (1.1) oáza f
- francuski: (1.1) oasis
- hebrajski: (1.1) אואזיס m
- hiszpański: (1.1) oasis
- ido: (1.1) oaziso
- interlingua: (1.1) oase
- japoński: (1.1) オアシス
- litewski: (1.1) oazė f
- łotewski: (1.1) oāze f
- macedoński: (1.1) оаза f
- niemiecki: (1.1) Oase f
- nowogrecki: (1.1) όαση f
- rosyjski: (1.1) оазис m
- serbski: (1.1) оаза f
- słowacki: (1.1) oáza f
- słoweński: (1.1) oaza f
- staroegipski: (1.1)
(wḥȝt) - szwedzki: (1.1) oas w
- turecki: (1.1) vaha
- ujgurski: (1.1) بوستان
- ukraiński: (1.1) оазис m
- włoski: (1.1) oasi f
- źródła:
