ołów

ołów (język polski)

ołów (1.1)

wymowa:

wymowa, IPA: [ˈɔwuf], AS: [ou̯uf], zjawiska fonetyczne: wygł. utrata dźwięczności w wygłosie 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) chem. chemia, chemiczny pierwiastek chemiczny o symbolu Pb i liczbie atomowej 82; zob. zobacz też ołów w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	ołów
dopełniacz	ołowiu
celownik	ołowiowi
biernik	ołów
narzędnik	ołowiem
miejscownik	ołowiu
wołacz	ołowiu

przykłady:

(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma ołów?

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) symbol. symbolicznie Pb

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik ołowiany

rzecz. rzeczownik ołówek, ołowica

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) starozach. sł.

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Pierwiastki chemiczne

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) lead
• arabski: (1.1) رصاص
• baskijski: (1.1) berun
• chorwacki: (1.1) olovo n rodzaj nijaki
• czeski: (1.1) olovo
• dolnołużycki: (1.1) wołoj m rodzaj męski
• duński: (1.1) bly n rodzaj nijaki
• esperanto: (1.1) plumbo
• francuski: (1.1) plomb
• górnołużycki: (1.1) wołoj m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) plomo m rodzaj męski
• interlingua: (1.1) blumbo
• islandzki: (1.1) blý n rodzaj nijaki
• łaciński: (1.1) plumbum n rodzaj nijaki
• niemiecki: (1.1) Blei n rodzaj nijaki
• norweski (bokmål): (1.1) bly
• nowogrecki: (1.1) μόλυβδος m rodzaj męski
• portugalski: (1.1) chumbo m rodzaj męski
• pruski: (1.1) alwas m rodzaj męski
• rosyjski:(1.1) свинец m rodzaj męski
• starogrecki: (1.1) μόλυβδος m rodzaj męski
• węgierski: (1.1) ólom
• wilamowski: (1.1) błaj n rodzaj nijaki
• włoski: (1.1) piombo m rodzaj męski

źródła: