norweski
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] norweski (język polski)
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) odnoszący się do państwa Norwegia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m.-os./mzw mrz f n m.-os. nm.-os. mianownik norweski norweska norweskie norwescy norweskie dopełniacz norweskiego norweskiej norweskiego norweskich celownik norweskiemu norweskiej norweskiemu norweskim biernik norweskiego norweski norweską norweskie norweskich norweskie narzędnik norweskim norweską norweskim norweskimi miejscownik norweskim norweskiej norweskim norweskich wołacz norweski norweska norweskie norwescy norweskie nie stopniuje się
- przykłady:
- (1.1) Norwescy piłkarze po raz kolejny wygrali z Danią.
- (2.1) W Norwegii mówi się po norwesku.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) narodowość norweska; obywatelstwo norweskie
- (2.1) mówić/pisać/… po norwesku
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Norwegian; (2.1) Norwegian
- arabski: (1.1) نرويجي
- czeski: (2.1) norština
- dolnołużycki: (1.1) norwegski; (2.1) norwegšćina f
- duński: (1.1, 2.1) norsk
- fiński: (1.1) norjalainen; (2.1) norja
- francuski: (1.1) norvégien; (2.1) norvégien m
- hiszpański: (1.1) noruego; (2.1) noruego m
- islandzki: (1.1) norskur; (2.1) norska f
- japoński: (1.1) ノルウェーの; (2.1) ノルウェー語
- koreański: (2.1) 노르웨이어 (Noreuwei-eo)
- litewski: (1.1) norvegiškas
- niemiecki: (1.1) norwegisch; (2.1) Norwegisch n
- norweski (bokmål): (1.1, 2.1) norsk
- norweski (nynorsk): (1.1, 2.1) norsk
- nowogrecki: (1.1) νορβηγικός; (2.1) νορβηγικά n lm
- rosyjski: (1.1) норвежский; (2.1) норвежский m
- szwedzki: (1.1) norsk; (2.1) norska
- włoski: (1.1) norvegese; (2.1) norvegese m
- źródła:
