nonsens

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] nonsens (język polski)

wymowa: IPA: /nɔnsens/
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zupełny brak sensu, niedorzeczność; zob. zobacz też nonsens w Wikipedii

odmiana: przykłady:

(1.1) Te wybory to kompletny nonsens i głupota.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) niedorzeczność, bzdura
antonimy: (1.1) sens
wyrazy pokrewne: przym. przymiotnik nonsensowny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• arabski: (1.1) عَبَث
• hebrajski: (1.1) איגיון
• słowacki: (1.1) protireèenie
• szwedzki: (1.1) nonsens n rodzaj nijaki
• turecki: (1.1) saçmalık
• włoski: (1.1) nonsense, controsenso

[edytuj] nonsens (język szwedzki)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) nonsens

odmiana: ett nonsens, nonsenset przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: