nikiel
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] nikiel (język polski)
wymowa: posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Ni i liczbie atomowej 28. Zobacz też nikiel w Wikipedii.
odmiana: (1.1) lp nik|iel, ~lu, ~lowi, ~iel, ~lem, ~lu, ~lu; blm
przykłady:
- (1.1) Jakie właściwości chemiczne ma nikiel?
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) symbol Ni
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) przym. niklowy; czas. niklować
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) niem. Nickel
uwagi: (1.1) zob. też indeksy pierwiastków chemicznych
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) nickel
- bułgarski: (1.1) никел m
- czeski: (1.1) nikl
- duński: (1.1) nikkel n
- francuski: (1.1) nickel
- holenderski: (1.1) nikkel
- japoński: (1.1) ニッケル (nikkeru)
- jidysz: (1.1) ניקל (nikl)
- łaciński: (1.1) niccolum n
- macedoński: (1.1) никел
- niemiecki: (1.1) Nickel n
- rosyjski: (1.1) никель m (nikjel')
- rumuński: (1.1) nichel
- słoweński: (1.1) nikelj
- szwedzki: (1.1) nickel
- ukraiński: (1.1) нікель
- volapük: (1.1) nikelin

