nerka

nerka (język polski)

nerki (1.1)

nerki (1.2)

nerki (1.3)

nerka (1.4)

wymowa:

IPA: [ˈnɛrka], AS: [nerka]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) anat. anatomia narząd w układzie wydalniczym zwierząt; zob. zobacz też nerka w Wikipedii

(1.2) środ. środowiskowy naczynie w kształcie nerki (1.1) używane w szpitalu

(1.3) icht. ichtiologia Oncorhynchus nerka, gatunek łososia; zob. zobacz też nerka (ryba) w Wikipedii

(1.4) pot. potocznie saszetka noszona na pasku

odmiana:

(1.1-4) lp liczba pojedyncza ner|ka, ~ki, ~ce, kę, ~ką, ~ce, ~ko; lm liczba mnoga ~ki, ~ek, ~kom, ~ki, ~kami, ~kach ~ki

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

(1.1) zapalenie nerek • kamienie w nerkach • nerka wędrująca / ruchoma • sztuczna nerka

synonimy:

(1.1) cynadra

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik nerczyca f rodzaj żeński, nadnercze n rodzaj nijaki, nerkowiec m rodzaj męski

zdrobn. zdrobniale nereczka f rodzaj żeński

zgrub. zgrubienie nera f rodzaj żeński

przym. przymiotnik nerkowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zob. zobacz też nerka (ujednoznacznienie) w Wikipedii

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) kidney; (1.2) kidney dish; (1.3) sockeye salmon, red salmon, blueback salmon
• arabski: (1.1) كلية
• białoruski: (1.1) нырка f rodzaj żeński
• bułgarski: (1.1) бъбрек m rodzaj męski
• duński: (1.1) nyre w rodzaj wspólny
• francuski: (1.1) rein m rodzaj męski; (1.3) saumon rouge, saumon nerka
• hiszpański: (1.1) riñón m rodzaj męski
• islandzki: (1.1) nýra n rodzaj nijaki
• jidysz: (1.1) ניר f rodzaj żeński (nir)
• niemiecki: (1.1) Niere f rodzaj żeński
• norweski (bokmål): (1.1) nyre
• nowogrecki: (1.1) νεφρό n rodzaj nijaki
• ormiański: (1.1) երիկամ
• slovio: (1.1) nirka (нирка)
• słowacki: (1.1) oblička
• szwedzki: (1.1) njure w rodzaj wspólny
• włoski: (1.1) rene m rodzaj męski

źródła: