neptun

neptun (język polski)

wymowa:

wymowa, IPA: [ˈnɛptũn], AS: [neptũn], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) chem. chemia, chemiczny pierwiastek chemiczny o symbolu Np i liczbie atomowej 93; zob. zobacz też neptun (pierwiastek) w Wikipedii

odmiana:

(1.1) blm bez liczby mnogiej

przykłady:

(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma neptun?

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) symbol. symbolicznie Np

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) łac. łacina neptunium, z użyciem polskiej nazwy Neptun

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Pierwiastki chemiczne

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) neptunium
• arabski: (1.1) نبتونيوم
• baskijski: (1.1) neptunio
• bułgarski: (1.1) нептуний
• czeski: (1.1) neptunium
• duński: (1.1) neptunium
• francuski: (1.1) neptunium
• hiszpański: (1.1) neptunio m rodzaj męski
• holenderski: (1.1) neptunium
• japoński: (1.1) ネプツニウム (neputsuniumu)
• jidysz: (1.1) נעפּטוניום
• łaciński: (1.1) neptunium n rodzaj nijaki
• macedoński: (1.1) нептуниум
• niemiecki: (1.1) Neptunium
• rosyjski: (1.1) нептуний
• rumuński: (1.1) neptuniu
• słoweński: (1.1) neptunij
• szwedzki: (1.1) neptunium
• tajski: (1.1) เนปทูเนียม
• turecki: (1.1) neptünyum
• ukraiński: (1.1) нептуній
• włoski: (1.1) nettunio m rodzaj męski

źródła: