mundur

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] mundur (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) charakterystyczny, regulowany przepisami ubiór członków jakiejś organizacji, grupy lub formacji militarnej; zob. zobacz też mundur w Wikipedii

odmiana: przykłady:

(1.1) Serce struchlałego dziecka łomoce pod mundurem ułana i niewymowna trwoga żelaznymi obcęgi ściska piersi, gdy wchodzą tłumem szumnym w progi kościoła. (S. Żeromski Popioły/Tom III)

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) uniform
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik mundurek, umundurowanie; czas. czasownik umundurować; przym. przymiotnik mundurowy, umundurowany
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: zobacz też: Indeks:Polski - Ubrania tłumaczenia:

• angielski: (1.1) uniform
• duński: (1.1) uniform
• francuski: (1.1) uniforme m rodzaj męski
• grecki: (1.1) στολή f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) uniforme m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Uniform f rodzaj żeński
• norweski (bokmål): (1.1) uniform
• rosyjski: (1.1) униформа, форма