muezin

muezin (język polski)

muezin (1.1) na minarecie

wymowa:

‹muez-in›, IPA: [muˈ^wɛzʲĩn], AS: [mu^u̯ezʹĩn], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja • epenteza ł  epenteza ł (IPA: /w/) 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) rel. religia etn. etnografia w islamie: mężczyzna wzywający z minaretu pięć razy dziennie wiernych na modlitwę; zob. zobacz też muezin w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	muezin	muezini
dopełniacz	muezina	muezinów
celownik	muezinowi	muezinom
biernik	muezina	muezinów
narzędnik	muezinem	muezinami
miejscownik	muezinie	muezinach
wołacz	muezinie	muezini

przykłady:

(1.1) Mieszkańcy Stambułu od dawna skarżyli się na fałszujących muezinów wzywających ich na modły do meczetów. (z Internetu)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

osm-tur. osmańsko-turecki müezzin z arab. arabski مؤذن (mu'aḏḏin) (ogłaszający wiernym porę modlitwy)

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) muezzin
• arabski: (1.1) مؤذن
• francuski: (1.1) muezzin m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) almuédano m rodzaj męski, almuecín m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1) μουεζίνης m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) муэззин m rodzaj męski
• węgierski: (1.1) müezzin

źródła: