motyka

motyka (język polski)

motyka (1.1)

wymowa:

IPA: [mɔˈtɨka], AS: [motyka]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rodzaj narzędzia rolniczego; zob. zobacz też motyka w Wikipedii

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza moty|ka, ~ki, ~ce, ~kę, ~ką, ~ce, ~ko; lm liczba mnoga ~ki, ~k, ~kom ~kami, ~kach, ~ki

przykłady:

(1.1) Rolnik kopał motyką w ziemi.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

porywać się z motyką na słońce

etymologia:

uwagi:

por. porównaj gracka, kopaczka

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) hoe
• czeski: (1.1) motyka
• fiński: (1.1) kuokka
• hiszpański: (1.1) azada f rodzaj żeński
• holenderski: (1.1) schoffel m rodzaj męski
• japoński: (1.1) 鍬 (くわ)
• łaciński: (1.1) sarculum n rodzaj nijaki, sarculus m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Hacke f rodzaj żeński
• pirahã: (1.1) tooxigi
• suahili: (1.1) jembe
• wilamowski: (1.1) hiöela
• włoski: (1.1) zappa f rodzaj żeński

źródła:

motyka (język czeski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) motyka

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: