morfem
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] morfem (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik morfem morfemy dopełniacz morfemu morfemów celownik morfemowi morfemom biernik morfem morfemy narzędnik morfemem morfemami miejscownik morfemie morfemach wołacz morfemie morfemy
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) morpheme
- duński: (1.1) morfem n
- francuski: (1.1) morphème m
- niemiecki: (1.1) Morphem n
- nowogrecki: (1.1) μόρφημα n
- szwedzki: (1.1) morfem n
- źródła:
- ↑ Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
[edytuj] morfem (język szwedzki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- odmiana:
- (1.1) ett morfem, morfemet, morfem, morfemen
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Svenska Akademiens ordlista över svenska språket, s. 585, Stockholm, Norstedts Akademiska Förlag, 2006. ISBN 978-91-7227-419-8.
