mora

mora (język polski)

mora (1.1)

taśma z mory (1.2)

gra w morę (1.4)

mora (1.6) w poznańskiem

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) poligr. poligrafia niepożądany efekt w postaci regularnych punktów lub wzorów, wskutek krzyżowania się co najmniej dwu siatek rastrowych; zob. zobacz też prążki moiré w Wikipedii

(1.2) specjalna odmiana jedwabiu o dekoracyjnym, mieniącym się splocie; zob. zobacz też mora (tkanina) w Wikipedii

(1.3) falisty układ włosów na skórze młodych zwierząt; w futrzarstwie również podobny wzór uzyskiwany sztucznie

(1.4) jedna z gier towarzyskich pochodząca z Włoch; zob. zobacz też mora (gra) w Wikipedii

(1.5) jęz. językoznawstwo jednostką iloczasu określającą „wagę” sylaby lub samogłoski; zob. zobacz też mora (lingwistyka) w Wikipedii

(1.6) reg. pozn. regionalizm poznański, daw. dawniej, dawny zmora, duch

rzeczownik, forma pochodna

(2.1) M. mianownik lm liczba mnoga od: moro

odmiana:

przykłady:

(1.1) Na ulotkach które przyszły z drukarni wyszła nam mora w grafice.

(1.2) W zbiorach muzeum mamy zabytkowy ornat adamaszkowy z kolumną z mory i hierogramem IHS.

(1.4) Ludzie pachnący prażonym bobem, który nosili w zanadrzu, a przy tym wiecznie schrypnięci i spotnieli od gry w morę po rogach ulic i perystylach, nie zasługiwali w jego oczach na miano ludzi.

(1.4) Zgromadzone przy sąsiednim stole towarzystwo, oswoiwszy się z naszą obecnością, przystąpiło do przerwanej gry w morę.

(1.5) Każda długa samogłoska zajmuje dwie mory.

(1.6) Taka Mora co ludzi dusi, to się układzie w nocy na człowieka, język swój wsadzi w jego gębe i wszystkie śliny mu wycycka, że ino jak wiór w gardle mu ostanie. (sic) (pisownia oryginalna)

(2.1) W militarny demobilu kupiłem sobie dwa mora.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) prążki moiré

(1.6) morus, zmora, zjawa, duch

antonimy:

wyrazy pokrewne:

(1.1-3)

przym. przymiotnik morowy

(1.5)

rzecz. rzeczownik moratorium n rodzaj nijaki

przym. przymiotnik moratoryjny, morowy, jednomorowy, dwumorowy, trójmorowy, moraiczny

(1.6)

rzecz. rzeczownik morus m rodzaj męski, zmora f rodzaj żeński

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1-2) franc. francuski moiré → mora (1.2) < ang. angielski mohair

(1.4) wł. włoski morra → mora (1.4)

(1.5) łac. łacina mora → zwłoka, opóźnienie, okres czasu, przeszkoda

uwagi:

zob. zobacz też mora w Wikipedii

tłumaczenia:

(1.6) zobacz listę tłumaczeń w haśle: duch

źródła:

mora (język hiszpański)

wymowa:

IPA: ['mo.ra]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) praw. prawniczy zwłoka, opóźnienie

(1.2) morwa (owoc)

(1.3) jeżyna (owoc)

przymiotnik, forma pochodna

(2.1) f rodzaj żeński lp liczba pojedyncza od: moro

odmiana:

(1) lm liczba mnoga moras

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) tardanza

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik demorar

przym. przymiotnik moráceo, moral, morado

rzecz. rzeczownik morado m rodzaj męski, demora, moral, morera

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) łac. łacina mora

(1.2-3) łac. łacina morus

(2.1) zob. zobacz: moro

uwagi:

źródła:

mora (język włoski)

wymowa:

IPA: /'mɔ.ra/

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) Murzynka

(1.2) brunetka

(1.3) praw. prawniczy opóźnienie, zwłoka

(1.4) odszkodowanie (za niedotrzymanie umowy)

(1.5) bot. botanika (owoc) morwa

(1.6) bot. botanika (owoc) jeżyna

przymiotnik, forma pochodna

(2.1) f rodzaj żeński lp liczba pojedyncza od: moro

odmiana:

(1.1-6) lp liczba pojedyncza mora; lm liczba mnoga more

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

(1.1-2) rzecz. rzeczownik moretta f rodzaj żeński, moretto m rodzaj męski, moro m rodzaj męski; przym. przymiotnik moretto, moro

(1.5-6) rzecz. rzeczownik moro m rodzaj męski

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1-2) wł. włoski moro < łac. łacina Maurus

(1.3-4) łac. łacina mora

(1.5-6) wł. włoski moro < łac. łacina mōrus

uwagi:

(1.5-6) zobacz też: Indeks:Włoski - Owoce

źródła: