monogamia

monogamia (język polski)

monogamia (1.1)

wymowa:

IPA: [ˌmɔ̃nɔˈɡãmʲja], AS: [mõnogãmʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja • akc. pob. akcent poboczny • i → j  i czytane jako /j/ 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) życie w związku z tylko jednym partnerem

odmiana:

(1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	monogamia
dopełniacz	monogamii
celownik	monogamii
biernik	monogamię
narzędnik	monogamią
miejscownik	monogamii
wołacz	monogamio

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) jednożeństwo

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik monogamista, monogamistka

przym. przymiotnik monogamiczny

związki frazeologiczne:

etymologia:

gr. starogrecki μόνος + γάμος (=jeden, małżeństwo)

uwagi:

zobacz też: bigamia • jednożeństwo • poliandria • poligamia • poligynia • poliginia • wielomęstwo • wielożeństwo

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) monogamy
• arabski: (1.1) الزواج الأحادي
• francuski: (1.1) monogamie f rodzaj żeński

źródła:

monogamia (interlingua)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) monogamia

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

monogamia (język włoski)

wymowa:

IPA: /mo.no.ga.'mi.a/

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) monogamia, jednożeństwo

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

(1.1) poligamia

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik monogama f rodzaj żeński, monogamo m rodzaj męski

przym. przymiotnik monogamico, monogamo

związki frazeologiczne:

etymologia:

płac. późnołaciński monogamĭa

uwagi:

źródła: