mizantropia
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
mizantropia (język polski) [edytuj]
- wymowa:
- IPA: [ˌmʲizãnˈtrɔpʲja], AS: [mʹizãntropʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.• i → j wymowa
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1) blm[1],
przypadek liczba pojedyncza mianownik mizantropia dopełniacz mizantropii celownik mizantropii biernik mizantropię narzędnik mizantropią miejscownik mizantropii wołacz mizantropio
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) filantropia
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. mizantrop m, mizantropka f
- czas. mizantropijny, mizantropiczny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- gr. misanthrōpía[2] < gr. miseo + antropos → nienawidzę + człowiek
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) misanthropy
- arabski: (1.1) بغض البشرية
- duński: (1.1) misantropi w
- francuski: (1.1) misanthropie
- hiszpański: (1.1) misantropía f
- niemiecki: (1.1) Misanthropie
- nowogrecki: (1.1) μισανθρωπία f
- portugalski: (1.1) misantropia
- rosyjski: (1.1) мизантропия
- włoski: (1.1) misantropia
- źródła:
- ↑ hasło mizantropia w: Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- ↑ hasło mizantropia w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN.
