miazga

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

miazga (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bezkształtna masa powstała wskutek rozbicia, zgniecenia lub roztarcia czegoś[1]
(1.2) bot.  warstwa komórek u roślin drzewiastych znajdujących się między drewnem a łykiem; zob.  też kambium w Wikipedii
odmiana:
(1.1) blm 
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) miazga zębamiazga zębowa
(1.2) miazga korkotwórcza
synonimy:
(1.2) kambium
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) masa
(1.2) tkanka
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  miażdżyć ndk. 
związki frazeologiczne:
zetrzeć na miazgę, rozbić na miazgę, zgnieść na miazgę, zrobić miazgę z + D. 
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło miazga w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.

miazga (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) sok (drzewny)[1]
(1.2) anat.  limfa[1], chłonka
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) stromová / rastlinná miazga • brezová / javorová miazga
synonimy:
(1.2) lymfa
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  miazgovnica f , miazgovod m 
przym.  miazgový, miazgovitý
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Zofia Jurczak-Trojan, Halina Mieczkowska, Elżbieta Orwińska, Maryla Papierz, Słownik słowacko-polski, t. I, A-Ô, s. 419, Kraków, TAiWPN Universitas, 2005, ISBN 83-242-0569-1.