metropolita

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

metropolita (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌmɛtrɔpɔˈlʲita], AS[metropolʹita], zjawiska fonetyczne: zmięk. akc. pob.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) rel.  arcybiskup zajmujący czołowe miejsce w prowincji kościelnej metropolii; zob.  też metropolita w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Może skończy się ta farsa, że formalnie diecezja jest częścią polskiej prowincji kościelnej i formalnie podlega na pośmiewisko chyba polskiemu metropolicie, arcybiskupowi Gniezna?[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) hierarcha
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  metropolia f 
przym.  metropolitarny, metropolitalny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Andrzej Sapkowski, Narrenturm

metropolita (język czeski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) metropolita
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
Hasło zaimportowane automatycznie – wymaga uzupełnienia i weryfikacji. Kliknij na Edytuj, wypełnij puste pola i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy!
źródła: