meteorologia
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] meteorologia (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) nauka zajmująca się badaniem zjawisk fizycznych i procesów zachodzących w atmosferze i ich wpływów na przebieg procesów atmosferycznych i stan pogody na danym obszarze; zob. też meteorologia w Wikipedii
odmiana: (1.1) lp meteorologi|a, ~i, ~i, ~ę, ~ą, ~i, ~o; blm
przykłady:
- (1.1) Prognozowaniem pogody zajmuje się dział meteorologii - synoptyka.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. meteorologiczny; rzecz. meteorolog
związki frazeologiczne:
etymologia: gr. metéōros (unoszący się w powietrzu) + lógos (słowo, nauka)
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) meteorology
- duński: (1.1) meteorologi w
- interlingua: (1.1) meteorologia
- lombardzki: (1.1) meteurulugía f
- niemiecki: (1.1) Meteorologie f
- włoski: (1.1) meteorologia f
[edytuj] meteorologia (interlingua)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) meteorologia
odmiana:
przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: gr. metéōros - unoszący się w powietrzu, lógos - słowo, nauka
uwagi:

