mechanik

mechanik (język polski)

mechanik (1.1)

mechanik (1.3)

wymowa:

IPA: [mɛˈxãɲik], AS: [meχãńik], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba, która zajmuje się obsługą oraz naprawą maszyn i urządzeń

(1.2) specjalista w dziedzinie mechaniki

(1.3) pot. potocznie serwisant w warsztacie naprawy samochodów

(1.4) żegl. żeglarstwo, żegluga, żeglarski oficer na statku zatrudniony w maszynowni

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) pot. potocznie szkoła zawodowa o profilu mechanicznym

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

(1.4) pierwszy / drugi / trzeci / czwarty mechanik

synonimy:

antonimy:

(1.4) nawigator

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik machina f rodzaj żeński, mechanizm m rodzaj męski, mechanika f rodzaj żeński, mechaniczność f rodzaj żeński, mechanizacja f rodzaj żeński, mechanoskopia f rodzaj żeński

czas. czasownik mechanizować, zmechanizować

przym. przymiotnik mechaniczny, zmechanizowany, mechanistyczny

przysł. przysłówek mechanicznie, machinalnie

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

mechanik (język czeski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) mechanik

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w papierowych słownikach. Jeśli znasz czeski, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.