meander

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] meander (język polski)

meandry (1.1)
meander (1.2)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zakole rzeki przypominające literę U; zob.  też meander (geografia) w Wikipedii
(1.2) archit.  element dekoracyjny przypominający meandrującą rzekę; zob.  też meander (ornament) w Wikipedii
(1.3) Meander rzeka w Turcji

odmiana: (1.1-2) lp  meand|er, ~ru, ~rowi, ~er, ~rem, ~ze, ~ze; lm  ~ry, ~rów, ~rom, ~ry, ~rami, ~rach, ~ry przykłady:

(1.1) Charakterystycznym elementem krajobrazu są meandry głównej rzeki.
(1.2) Fasadę zdobił podwójny meander.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) zakole, zakręt (rzeki); (1.3) Menderes
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) czas.  meandrować
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) niem.  Mäander; (1.2) z (1.1); (1.3) z tur. 
uwagi: tłumaczenia:

Źródło „http://pl.wiktionary.org/wiki/meander”