mandolina

mandolina (język polski)

mandolina (1.1)

wymowa:

IPA: [ˌmãndɔˈlʲĩna], AS: [mãndolʹĩna], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja • akc. pob. akcent poboczny  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) muz. muzyka, muzyczny szarpany strunowy instrument muzyczny; zob. zobacz też mandolina w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	mandolina	mandoliny
dopełniacz	mandoliny	mandolin
celownik	mandolinie	mandolinom
biernik	mandolinę	mandoliny
narzędnik	mandoliną	mandolinami
miejscownik	mandolinie	mandolinach
wołacz	mandolino	mandoliny

przykłady:

(1.1) Zagrasz coś na mandolinie?

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik mandola, mandolinista, mandolinistka

przym. przymiotnik mandolinowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) niem. niemiecki Mandoline, franc. francuski mandoline, z wł. włoski mandolino, od wł. włoski mandola

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Instrumenty muzyczne

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) mandolin
• esperanto: (1.1) mandolino
• hiszpański: (1.1) mandolina f rodzaj żeński
• jidysz: (1.1) מאַנדאָלין f rodzaj żeński (mandolin)
• nowogrecki: (1.1) μαντολίνο n rodzaj nijaki
• szwedzki: (1.1) mandolin w rodzaj wspólny
• włoski: (1.1) mandolino m rodzaj męski

źródła:

mandolina (język hiszpański)

mandolina (1.1)

wymowa:

IPA: [mãn̦.do.'li.na]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) muz. muzyka, muzyczny mandolina

odmiana:

(1.1) lm liczba mnoga mandolinas

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) bandolina

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: