mando

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

mando (język baskijski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) zool. muł[1]
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. mandar, mandotegi
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. hasło mando w: Euskaltzaindia: Hiztegi Batua, 2014. (zobacz wersję .PDF)

mando (język hiszpański)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈmãn̩.do]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zwierzchnictwo, kierownictwo, władza (autorytet, zarządzanie)
(1.2) zwierzchnictwo, kierownictwo, władze (osoby sprawujące władzę)
(1.3) masz. ster, urządzenie sterownicze
(1.4) techn. regulator (kran, pokrętło, pilot itd.)

czasownik, forma fleksyjna

(2.1) 1. os. lp (yo) czasu teraźniejszego (presente) trybu oznajmującego (indicativo) od mandar
odmiana:
(1) lm mandos
przykłady:
(1.3) El segundo piloto sustituyó al capitán a los mandos del avión.Drugi pilot zastąpił kapitana przy sterach samolotu.
składnia:
kolokacje:
(1.1) tener, ostentar, ejercer el mando, estar al mandosprawować władzętomar el mandoobjąć kierownictwo
(1.3) panel de mandospulpit sterowniczyestar / ponerse a los mandos de un coche / un aviónbyć / siąść za sterami samochodu / samolotutomar el mandoobjąć stery
(1.4) mando del grifokran (kurek) • mando de la cocinapokrętło kuchenkimando de la calefacciónregulator ogrzewaniamando a distanciapilot (np. telewizyjny)
synonimy:
(1.1) autoridad, poder, gobierno
(1.4) regulador
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. mandar, mandarse
rzecz. mandón, mandante, mandadero
rzecz. manda f, mandón m, mandona f, mandante m/f, mandado m, mandada f, mandador m, mandadora f, mandadería f, mandadero m, mandadera f
związki frazeologiczne:
alto mandodowództwo
mando supremonaczelne dowództwo
etymologia:
zob. mandar
uwagi:
(1.2-3) zwykle w liczbie mnogiej
źródła: