luck

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

luck (język angielski)[edytuj]

wymowa:
IPA: /ˈlʌk/
wymowa amerykańska ?/i
znaczenia:

rzeczownik niepoliczalny

(1.1) szczęście w znaczeniu odwrotności pecha
(1.2) przypadek

czasownik nieprzechodni

(2.1) udać się dzięki szczęściu
odmiana:
przykłady:
(1.1) He blew on the dice for luck.Dmuchnął w kości dla szczęścia.
(1.2) The raffle is just a matter of luck.Wylosowany los jest kwestią przypadku.
(2.1) His plan lucked out.Jego plan udał się dzięki szczęściu.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1-2) fortune
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przysł.  unluckily, luckily
przym.  lucky, luckless, unlucky
związki frazeologiczne:
etymologia:
średniowieczny hol.  gheluc (szczęście; dziś geluk)
uwagi:
źródła: