luck

luck (język angielski)

wymowa:

IPA: /ˈlʌk/

wymowa amerykańska

znaczenia:

rzeczownik niepoliczalny

(1.1) szczęście w znaczeniu odwrotności pecha

(1.2) przypadek

czasownik nieprzechodni

(2.1) udać się dzięki szczęściu

odmiana:

przykłady:

(1.1) He blew on the dice for luck. → Dmuchnął w kości dla szczęścia.

(1.2) The raffle is just a matter of luck. → Wylosowany los jest kwestią przypadku.

(2.1) His plan lucked out. → Jego plan udał się dzięki szczęściu.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1-2) fortune

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przysł. przysłówek unluckily, luckily

przym. przymiotnik lucky, luckless, unlucky

związki frazeologiczne:

etymologia:

średniowieczny hol. holenderski gheluc (szczęście; dziś geluk)

uwagi:

źródła: