leniwiec

leniwiec (język polski)

leniwiec (1.1)

wymowa:

IPA: [lɛ̃ˈɲivʲjɛʦ̑], AS: [lẽńivʹi ̯ec], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja • i → j  i czytane jako /j/ 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zool. zoologia średniej wielkości, nadrzewny, roślinożerny ssak; zob. zobacz też leniwce w Wikipedii

(1.2) pot. potocznie ktoś leniwy

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza leniw|iec, ~ca, ~cowi, ~ca, ~cem, ~cu, ~cu; lm liczba mnoga ~ce, ~ców, ~com, ~ce, ~cami, ~cach, ~ce

(1.2) lp liczba pojedyncza jak (1.1); lm liczba mnoga ~ce/~cy, ~ców, ~com, ~ców, ~cami, ~cach, ~ce/~cy

przykłady:

(1.1) Oglądaliśmy dzisiaj w zoo leniwce.

(1.2) Rusz się w końcu sprzed telewizora, leniwcu jeden!

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.2) leń

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik leń m.-os. rodzaj męskoosobowy/mzw rodzaj męskozwierzęcy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki

tłumaczenia:

(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: leń

• angielski: (1.1) sloth
• esperanto: (1.1) bradipo
• francuski: (1.1) bradype m rodzaj męski, paresseux m rodzaj męski, aï m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Faultier n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) ленивец m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) sengångare w rodzaj wspólny

źródła: