leń
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] leń (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
- (2.1) gatunek azjatyckiej, słodkowodnej ryby z rodziny karpiowatych, Sarcocheilichthys lacustris syn. Barbodon lacustris; zob. też leń jeziorowy w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik leń lenie dopełniacz lenia leni / leniów[1] celownik leniowi leniom biernik lenia lenie narzędnik leniem leniami miejscownik leniu leniach wołacz leniu lenie - (2.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik leń lenie dopełniacz lenia leni celownik leniowi leniom biernik lenia lenie narzędnik leniem leniami miejscownik leniu leniach wołacz leniu lenie
- przykłady:
- (1.1) Na tapczanie leży leń, nic nie robi cały dzień.[2]
- (2.1) Rybacy wyjęli z sieci dwa lenie.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) nierób, wałkoń, obibok, próżniak, lewe ręce, leniuch, bumelant, nygus, darmozjad, leniwiec, leser
- antonimy:
- (1.1) pracuś
- wyrazy pokrewne:
- (1.1) rzecz. lenistwo n, leniuchowanie n, leniwiec m, leniwe m lm; zdrobn. leniuszek m; zgrub. leniuch m; czas. leniwieć, leniuchować, poleniuchować; przym. leniwy; przym. leniwie
- związki frazeologiczne:
- (1.1) patentowany leń • śmierdzący leń
- (2.1) leń jeziorowy
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) forma leniów w dopełniaczu liczby mnogiej może być używana tylko w odniesieniu do grupy samych mężczyzn lub mężczyzn i kobiet (nie samych kobiet)
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) lazybones
- duński: (1.1) dovenlars w
- esperanto: (1.1) maldiligentulo, pigrulo
- niemiecki: (1.1) Faulenzer m, Faulpelz m
- polski język migowy:
(w zapisie )
- szwedzki: (1.1) latmask w, odåga w, soffliggare w, soffpotatis w
- włoski: (1.1) fannullone, nullafacente, wulg. fancazzista
- źródła:
- ↑ Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- ↑ Jan Brzechwa Leń
