lěto

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: leto, léto, Leto

[edytuj] lěto (język dolnołużycki)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rok

odmiana: lp  lět|o, ~a, ~oju/~u, ~o, ~om, lěśe; du  lěśe, ~owu, ~oma, lěśe, ~oma, ~oma; lm  ~a, lět, ~am, ~a, ~ami, ~ach
przykłady:

(1.1) Prědny raz pisnje mjenujo frankojski chronist Fredegar Serbow w lěśe 631.Pierwszy raz pisemnie wzmiankuje Łużyczan frankijski kronikarz Fredegar w roku 631.
(1.1) Gaž jo był 2 lěśe stary, jo jogo nan wumrěł.Gdy miał 2 lata, umarł jego ojciec. (Wikipedia)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym.  lětny; przysł.  lětosa
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: zobacz też: Indeks:Dolnołużycki - Kalendarz i czas

[edytuj] lěto (język górnołużycki)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rok

odmiana: lp  lět|o, ~a, ~u, ~o, ~om, lěće; du  lěće, ~ow, ~omaj, lěće, ~omaj, ~omaj; lm  ~a, ~/~ow, ~am, ~a, ~ami, ~ach
przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: