kwintesencja
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] kwintesencja (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌkfʲĩntɛˈsɛ̃nʦ̑ʲja], AS: [kfʹĩntesẽncʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• nazal.• akc. pob. wymowa
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) elementy najważniejsze dla jakiejś sprawy; istota rzeczy
- (1.2) fiz. hipotetyczna forma ciemnej energii
- (1.3) filoz. najdoskonalszy żywioł wszechświata, tworzywo ciał niebieskich
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik kwintesencja dopełniacz kwintesencji celownik kwintesencji biernik kwintesencję narzędnik kwintesencją miejscownik kwintesencji wołacz kwintesencjo
- składnia:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- niem. Quintessenz, franc. quintessence[1]; śr.łac. quinta + essentia jako kalka z gr. πέμπτη + οὐσία (pémptē|ousía) (piąty żywioł)[2]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) quintessence
- arabski: (1.1) جوهر
- francuski: (1.1) quintessence f
- hiszpański: (1.1) quintaesencia f
- nowogrecki: (1.1) πεμπτουσία f
- włoski: (1.1) quintessenza f
- źródła:
- ↑ hasło kwintesencja w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- ↑ hasło kwintesencja w: Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych, De Agostini Polska.
