kuriozalny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

kuriozalny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌkurʲjɔˈzalnɨ], AS[kurʹi ̯ozalny], zjawiska fonetyczne: zmięk. akc. pob. i → j   wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) wyjątkowo osobliwy, budzący zdumienie swoją niezwykłością lub dziwacznością
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) To był kuriozalny błąd.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) dziwny, dziwaczny, niezwykły, osobliwy, cudaczny, niezwykły, wymyślny, ekscentryczny, ekstrawagancki
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  kuriozum n 
przysł.  kuriozalnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol.  kuriozum + -alny
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: