kurier

kurier (język polski)

kurier (1.1) rowerowy

wymowa:

IPA: [ˈkurʲjɛr], AS: [kurʹi ̯er], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • i → j  i czytane jako /j/ 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) osoba szybko dostarczająca przesyłki lub wiadomości; zob. zobacz też kurier w Wikipedii

(1.2) codzienna gazeta informacyjna, również codzienny serwis w innych mediach

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

(1.1) wysłać kurierem • kurier dyplomatyczny

synonimy:

(1.1) posłaniec, goniec

antonimy:

wyrazy pokrewne:

forma żeńska kurierka

przym. przymiotnik kurierski

związki frazeologiczne:

etymologia:

franc. francuski courrier

uwagi:

tłumaczenia:

• afrykanerski: (1.1) koerier
• angielski: (1.1) courier
• arabski: (1.1) ساع
• azerski: (1.1) çapar
• czeski: (1.1) kurýr m rodzaj męski
• esperanto: (1.1) kuriero
• francuski: (1.1) courrier
• niemiecki: (1.1) Kurier
• rosyjski: (1.1) курьер m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) kurir w rodzaj wspólny

źródła:

kurier (esperanto (morfem))

wymowa:

znaczenia:

morfem

(1.1) kurier, goniec

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pochodne:

rzecz. rzeczownik kuriero

związki frazeologiczne:

etymologia:

franc. francuski courrier

uwagi:

źródła: