kunktatorstwo

kunktatorstwo (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌkũŋktaˈtɔrstfɔ], AS: [kũŋktatorstfo], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. utrata dźwięczności • nazal. nazalizacja • -nk-  zbitka -nk- lub -ng- • akc. pob. akcent poboczny 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) psych. psychologia świadome zwlekanie ze zrobieniem czegoś, co nie jest przyjemne

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) prokrastynacja, odwlekanie, zwlekanie

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik kunktator m rodzaj męski

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) procrastination

źródła: