kto sieje wiatr, ten zbiera burzę

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

kto sieje wiatr, ten zbiera burzę (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈktɔ ˈɕɛ̇jɛ ˈvʲjatr̥ ˈtɛ̃n ˈzbʲjɛra ˈbuʒɛ], AS[kto śėi ̯e vʹi ̯atr̦ tn zbʹi ̯era buže], zjawiska fonetyczne: zmięk. wygł. podw. art. nazal. denazal. i → j  
znaczenia:

przysłowie polskie

(1.1) kto wywołuje zamęt, niezgodę, może sam paść ofiarą swoich poczynań
odmiana:
(1.1) nieodm. 
przykłady:
(1.1) Chcesz mnie sprowokować swoim zachowaniem? Pamietaj, że kto sieje wiatr, ten zbiera burzę!
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) kto wiatr sieje, zbiera burzę
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
przysłowie wywodzi się ze Starego Testamentu (Oz 8, 7):
  • Bo iż wiatr siali, wicher też żąć będą (…) (Biblia Gdańska)
  • Bo wiatr siać będą, a wicher pożną (…) (Biblia Wujka)
  • Oni wiatr sieją, zbierać będą burzę. (Biblia Tysiąclecia)
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: