księga

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

księga (język polski)[edytuj]

księga (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈcɕɛ̃ŋɡa], AS[ḱśŋga], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.asynch. ę 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) opasła książka
(1.2) część dzieła literackiego
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.2) Dzisiaj na mszy świętej czytano z Księgi Hioba.
składnia:
kolokacje:
(1.1) Czerwona Księgaksięga wieczystaksięgozbiórpięcioksiąg
(1.2) Księga Abdiasza / Aggeusza / Amosa / Daniela / Estery / Ezdrasza / Ezechiela / Habakuka / Hioba / Koheleta / Izajasza / Jeremiasza / Joela / Jonasza / Jozuego / Kapłańska / Liczb / Malachiasza / Micheasza / Nahuma / Nehemiasza / Ozeasza / Powtórzonego Prawa / Przysłów / Psalmów / Rodzaju / Rut / Sędziów / Sofoniasza / Wyjścia / Zachariasza
synonimy:
(1.2) tom
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) publikacja, publikacja, literacka
hiponimy:
(1.2) akapit, rozdział, werset
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. książka f, księgarnia f, księgarz m, księgarstwo n, księgowość f, księgowy m, księgowa f, księgowanie n
czas. księgować ndk., zaksięgować dk.
przym. książkowy, księgarski, księgowy
związki frazeologiczne:
biała księgaczarna księgazłota księgaczytać jak w otwartej księdze
etymologia:
prasł. *kъnъ – kloc drewna; por. knieja; do XVI wieku tylko w liczbie mnogiej[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Jakie jest pochodzenie słowa książka? w: Poradnia językowa UŚ.