księga

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

księga (język polski)[edytuj]

księga (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈcɕɛ̃ŋɡa], AS[ḱśŋga], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. asynch. ę  
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) opasła książka
(1.2) część dzieła literackiego
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Dzisiaj na mszy świętej czytano z Księgi Hioba.
składnia:
kolokacje:
biała księgaCzerwona KsięgaKsięga AbdiaszaKsięga AggeuszaKsięga AmosaKsięga DanielaKsięga EsteryKsięga EzdraszaKsięga EzechielaKsięga HabakukaKsięga HiobaKsięga KoheletaKsięga IzajaszaKsięga JeremiaszaKsięga JoelaKsięga JonaszaKsięga JozuegoKsięga KapłańskaKsięga LiczbKsięga MalachiaszaKsięga MicheaszaKsięga NahumaKsięga NehemiaszaKsięga OzeaszaKsięga Powtórzonego PrawaKsięga PrzysłówKsięga PsalmówKsięga RodzajuKsięga RutKsięga SędziówKsięga SofoniaszaKsięga WyjściaKsięga Zachariaszaksięgi wieczysteksięgozbiórpięcioksiągzłota księga
synonimy:
(1.2) tom
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) publikacja, publikacja, literacka
hiponimy:
(1.2) akapit, rozdział, werset
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  księgowy, księgarski, książkowy
czas.  księgować
rzecz.  księgowość f , księgowy m , księgowa f , księgowanie n , książka f , księgarnia f , księgarz m , księgarstwo n 
związki frazeologiczne:
(1.1) czarna ksiągaczytać w kimś jak w otwartej księdze
etymologia:
prasł.   *kъnъ – kloc drewna; por.  knieja; do XVI wieku tylko w liczbie mnogiej[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Jakie jest pochodzenie słowa książka? w: Poradnia językowa UŚ.