krater
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
zobacz też: Krater
[edytuj] krater (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) lejkowate zagłębienie na szczycie stożka wulkanicznego, przez który wydobywa się lawa i gazy wulkaniczne; zob. też krater wulkaniczny w Wikipedii
- (1.2) owalne zagłębienie spowodowane upadkiem meteorytu; zob. też krater uderzeniowy w Wikipedii
- (1.3) w starożytnej Grecji, rodzaj naczynia używanego do mieszania wina z wodą; zob. też krater (naczynie) w Wikipedii
odmiana: (1.1-3) lp krater, ~u, ~owi, ~, ~em, ~ze, ~ze; lm ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y
przykłady:
- (1.1) Wulkanolodzy powoli zbliżali się do krawędzi krateru.
- (1.2) Geolodzy odkryli krater, który powstał w wyniku upadku meteorytu 65 milionów lat temu.
- (1.3) Muzeum posiada dużą kolekcję starogreckich kraterów.
składnia:
kolokacje: (1.1) ~ wulkaniczny/pasożytniczy; (1.2) ~ uderzeniowy
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1-2) crater; (1.3) krater
- esperanto: (1.1) kratero
- francuski: (1.1-3) cratère m
- grecki: (1.1-3) κρατήρας m
- hiszpański: (1.1-2) cráter m; (1.3) cratera f, crátera f
- interlingua: (1.1) crater
- islandzki: (1.1) gígur m
[edytuj] krater (esperanto)
znaczenia:
morfem
- (1.1) krater
przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pochodne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
