krater

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: Krater

[edytuj] krater (język polski)

krater (1.1)
krater (1.2)
krater (1.3)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) lejkowate zagłębienie na szczycie stożka wulkanicznego, przez który wydobywa się lawa i gazy wulkaniczne; zob.  też krater wulkaniczny w Wikipedii
(1.2) owalne zagłębienie spowodowane upadkiem meteorytu; zob.  też krater uderzeniowy w Wikipedii
(1.3) w starożytnej Grecji, rodzaj naczynia używanego do mieszania wina z wodą; zob.  też krater (naczynie) w Wikipedii

odmiana: (1.1-3) lp  krater, ~u, ~owi, ~, ~em, ~ze, ~ze; lm  ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:

(1.1) Wulkanolodzy powoli zbliżali się do krawędzi krateru.
(1.2) Geolodzy odkryli krater, który powstał w wyniku upadku meteorytu 65 milionów lat temu.
(1.3) Muzeum posiada dużą kolekcję starogreckich kraterów.

składnia:
kolokacje: (1.1) ~ wulkaniczny/pasożytniczy; (1.2) ~ uderzeniowy
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

[edytuj] krater (esperanto)


znaczenia:
morfem

(1.1) krater

przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pochodne: rzecz.  kratero
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] krater (język szwedzki)

en krater (1.1)
en krater (1.1)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) geogr.  krater

odmiana: en krater, kratern, kratrar, kratrarna przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: zobacz też: geografia w języku szwedzkim