kotek

kotek (język polski)

kotek (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈkɔtɛk], AS: [kotek] wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zdrobn. zdrobniale kot (młody lub mały kot)

(1.2) pieszcz. pieszczotliwie, pieszczotliwy zwrot używany w odniesieniu do bliskich

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	kotek	kotki
dopełniacz	kotka	kotków
celownik	kotkowi	kotkom
biernik	kotka	kotki
narzędnik	kotkiem	kotkami
miejscownik	kotku	kotkach
wołacz	kotku	kotki

przykłady:

(1.1) Kotek łapczywie pił mleko ze spodka.

(1.2) Kotku, czy odebrałeś dzieci z przedszkola?

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) kiciuś, kocię, kociątko, kociak, kicia, kociaczek

(1.2) złotko, kochanie

antonimy:

(1.1) kocisko, kocur

wyrazy pokrewne:

zob. zobacz: kot

związki frazeologiczne:

jebać kotka za pomocą młotka

etymologia:

pol. polski kot

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) kitten
• baskijski: (1.1) katakume
• dolnołużycki: (1.1) kóśe n rodzaj nijaki
• duński: (1.1) killing w rodzaj wspólny
• fiński: (1.1) kissanpentu
• francuski: (1.1) chaton m rodzaj męski
• islandzki: (1.1) kettlingur
• jidysz: (1.1) קעצעלע n rodzaj nijaki (kecele), קאָטינקע f rodzaj żeński (kotinke)
• kazachski: (1.1) мәулен
• niemiecki: (1.1) Kätzchen n rodzaj nijaki
• nowogrecki: (1.1) γατάκι n rodzaj nijaki, γατούλα f rodzaj żeński
• sycylijski: (1.1) jattareddu
• szwedzki: (1.1) kattunge w rodzaj wspólny
• włoski: (1.1) gattino m rodzaj męski

źródła: