kotek
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] kotek (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kotek kotki dopełniacz kotka kotków celownik kotkowi kotkom biernik kotka kotki narzędnik kotkiem kotkami miejscownik kotku kotkach wołacz kotku kotki
- przykłady:
- (1.1) Kotek łapczywie pił mleko ze spodka.
- (1.2) Kotku, czy odebrałeś dzieci z przedszkola?
- składnia:
- związki frazeologiczne:
- jebać kotka za pomocą młotka
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) kitten
- baskijski: (1.1) katakume
- dolnołużycki: (1.1) kóśe n
- duński: (1.1) killing w
- fiński: (1.1) kissanpentu
- francuski: (1.1) chaton m
- islandzki: (1.1) kettlingur
- jidysz: (1.1) קעצעלע n (kecele), קאָטינקע f (kotinke)
- kazachski: (1.1) мәулен
- niemiecki: (1.1) Kätzchen n
- nowogrecki: (1.1) γατάκι n, γατούλα f
- sycylijski: (1.1) jattareddu
- szwedzki: (1.1) kattunge w
- włoski: (1.1) gattino m
- źródła: