korsykański

korsykański (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌkɔrsɨˈkãj̃sʲci], AS: [korsykãĩ ̯sʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja • rozs. artyk. rozsunięcie artykulacyjne • akc. pob. akcent poboczny  wymowa

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) odnoszący się do Korsyki, związany lub wywodzący się z Korsyki

przymiotnik w funkcji rzeczownika rodzaju męskiego

(2.1) język używany na Korsyce; zob. zobacz też język korsykański w Wikipedii

odmiana:

(1.1) m rodzaj męski korsykańsk|i, f rodzaj żeński ~a, n rodzaj nijaki ~ie; lm liczba mnoga m.-os. rodzaj męskoosobowy korsykańscy; lm liczba mnoga nm.-os. rodzaj niemęskoosobowy ~ie

przykłady:

(1.1) Odkryjcie najpiękniejsze korsykańskie plaże.

(2.1) Większość mieszkańców Korsyki posługuje się korsykańskim.

składnia:

(2.1) mówić po ~u

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik Korsyka

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) Corsican; (2.1) Corsican
• arabski: (1.1) كورسيكي
• francuski: (1.1) corse; (2.1) corse m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) corso
• korsykański: (1.1) Corsu; (2.1) Corsu
• niemiecki: (1.1) korsisch
• szwedzki: (1.1) korsikansk; (2.1) korsikanska w rodzaj wspólny
• włoski: (1.1) corso; (2.1) corso

źródła: