kornet

kornet (język polski)

kornet (1.1)

trzy kornety (1.2)

zakonnice w kornetach (1.3)

kornety (1.4) na głowach

wymowa:

IPA: [ˈkɔrnɛt], AS: [kornet] wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) muz. muzyka dęty instrument blaszany, podobny do trąbki; zob. zobacz też kornet (instrument) w Wikipedii

(1.2) muz. muzyka daw. dawniej, dawny dęty instrument drewniany; zob. zobacz też kornet (cynk) w Wikipedii

(1.3) sztywny, biały czepiec na głowie zakonnicy

(1.4) daw. dawniej, dawny ozdobny czepiec; zob. zobacz też kornet bamberski w Wikipedii

(1.5) daw. dawniej, dawny jeden ze stopni oficerskich w carskiej kawalerii

(1.6) daw. dawniej, dawny jednostka jazdy lekkiej

(1.7) daw. dawniej, dawny sztandar jazdy lekkiej

odmiana:

(1.1-4,6-7) lp liczba pojedyncza korne|t, ~tu, ~towi, ~t, ~tem, ~cie, ~cie; lm liczba mnoga ~ty, ~tów, ~tom, ~ty, ~tami, ~tach, ~ty

przykłady:

(1.4) Głowa w warkocze spleciona goła albo też w jaki kornet i bukiety ubrana. (J. Kitowicz: Opis obyczajów za panowania Augusta III)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.2) cynk

(1.3,4) czepiec

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik kornecik; przym. przymiotnik kornetowy

(1.1) kornecista, kornecistka

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: Indeks:Polski - Instrumenty muzyczne

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) cornet; (1.2) cornett; (1.3) coif, cornet
• interlingua: (1.1) cornetta
• niemiecki: (1.1) Kornett n rodzaj nijaki

źródła: