korkociąg
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] korkociąg (język polski)
- wymowa:
- IPA: [kɔrˈkɔʨ̑ɔ̃ŋk], AS: [korkoćõŋk], zjawiska fonetyczne: zmięk.• wygł.• nazal.• asynch. ą wymowa
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) urządzenie służące do wyjmowania korków z butelek; zob. też korkociąg w Wikipedii
- (1.2) rodzaj akrobacji lotniczej; zob. też korkociąg (lotnictwo) w Wikipedii
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik korkociąg korkociągi dopełniacz korkociągu korkociągów celownik korkociągowi korkociągom biernik korkociąg korkociągi narzędnik korkociągiem korkociągami miejscownik korkociągu korkociągach wołacz korkociągu korkociągi
- przykłady:
- (1.1) Wkręcony korkociąg wyciąga się wraz z korkiem.
- (1.1) Kupiliśmy wino, ale nie mamy korkociągu.
- (1.2) We wyprowadzaniu z korkociągu pomóc może chwilowy przyrost ciągu śmigła.
- składnia:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) corkscrew; (1.2) spin
- bułgarski: (1.1) тирбушон
- francuski: (1.1) tire-bouchon; (1.2) vrille
- hiszpański: (1.1) sacacorchos m; (1.2) barrena f
- islandzki: (1.1) korktrekkjari m, tappatogari m
- niemiecki: (1.1) Korkenzieher m; (1.2) Trudeln n
- nowogrecki: (1.1) τιρμπουσόν n; (1.2) ελικοειδής πτώση αεροσκάφους f
- rosyjski: (1.1-2) штопор
- szwedzki: (1.1) korkskruv w
- źródła:
