kontynent
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] kontynent (język polski)
wymowa: IPA: [kɔnˈtɨnɛnt] wymowa
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) wielki obszar lądu otoczony morzem lub oceanem mający więcej niż 5 000 000 kilometrów kwadratowych; zob. też kontynent w Wikipedii
odmiana: (1.1) lp kontynen|t, ~tu, ~towi, ~t, ~tem, ~cie; lm ~ty, ~tów, ~tom, ~ty, ~tami, ~tach, ~ty przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) ziemia, ląd
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) kontynentalny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) continent
- arabski: (1.1) قارة (qá:rra)
- bułgarski: (1.1) континент
- chorwacki: (1.1) kontinent
- czeski: (1.1) kontinent, světadíl m
- duński: (1.1) kontinent n
- esperanto: (1.1) kontinento
- fiński: (1.1) maanosa, manner, mantere
- francuski: (1.1) continent m
- grecki: (1.1) ήπειρος f
- hiszpański: (1.1) continente m
- indonezyjski: (1.1) benua
- islandzki: (1.1) álfa f
- jidysz: (1.1) קאָנטינענט m (kontinent)
- kaszubski: (1.1) kòntinent
- lombardzki: (1.1) cuntineent m
- łotewski: (1.1) kontinents m
- niemiecki: (1.1) Kontinent m, Erdteil m
- norweski (bokmål): (1.1) kontinent
- perski: (1.1) قاره (ghâreh)
- portugalski: (1.1) continente m
- rosyjski: (1.1) материк m, континент m
- slovio: (1.1) kontinent (континент)
- szwedzki: (1.1) kontinent
- turecki: (1.1) kıta
- ukraiński: (1.1) материк m
- węgierski: (1.1) földrész, kontinens
- włoski: (1.1) continente m
