kontynent

kontynent (język polski)

wymowa:

wymowa, IPA: [kɔ̃nˈtɨ̃nɛ̃nt], AS: [kõntỹnẽnt], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) wielki obszar lądu otoczony morzem lub oceanem mający więcej niż 5 000 000 kilometrów kwadratowych; zob. zobacz też kontynent w Wikipedii

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza kontynen|t, ~tu, ~towi, ~t, ~tem, ~cie; lm liczba mnoga ~ty, ~tów, ~tom, ~ty, ~tami, ~tach, ~ty

przykłady:

(1.1) Na świecie można wyróżnić 6 kontynentów.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) ziemia, ląd

antonimy:

(1.1) ocean

wyrazy pokrewne:

(1.1) kontynentalny

związki frazeologiczne:

Stary Kontynent

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) continent
• arabski: (1.1) قارة (qá:rra)
• bułgarski: (1.1) континент
• chorwacki: (1.1) kontinent
• czeski: (1.1) kontinent, světadíl m rodzaj męski
• duński: (1.1) kontinent n rodzaj nijaki
• esperanto: (1.1) kontinento
• fiński: (1.1) maanosa, manner, mantere
• francuski: (1.1) continent m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) continente m rodzaj męski
• indonezyjski: (1.1) benua
• islandzki: (1.1) álfa f rodzaj żeński
• jidysz: (1.1) קאָנטינענט m rodzaj męski (kontinent)
• kabylski: (1.1) amenẓaw
• kaszmirski: (1.1) भूगोल
• kaszubski: (1.1) kòntinent
• lombardzki: (1.1) cuntineent m rodzaj męski
• łotewski: (1.1) kontinents m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Kontinent m rodzaj męski, Erdteil m rodzaj męski
• norweski (bokmål): (1.1) kontinent
• nowogrecki: (1.1) ήπειρος f rodzaj żeński
• ormiański: (1.1) մայրցամաք
• perski: (1.1) قاره (ghâreh)
• portugalski: (1.1) continente m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) материк m rodzaj męski, континент m rodzaj męski
• slovio: (1.1) kontinent (континент)
• szwedzki: (1.1) kontinent
• turecki: (1.1) kıta, anakara
• ukraiński: (1.1) материк m rodzaj męski
• węgierski: (1.1) földrész, kontinens
• włoski: (1.1) continente m rodzaj męski

źródła: