kontrabanda

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

kontrabanda (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌkɔ̃ntraˈbãnda], AS[kõntrabãnda], zjawiska fonetyczne: nazal. akc. pob.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) nielegalny przewóz towarów pomiędzy państwami z pominięciem opłat celnych, akcyzy, podatku VAT i innych należności wobec państwa; zob.  też kontrabanda w Wikipedii
(1.2) przedmioty przemycane przez granicę
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) kontrabanda wojenna • kontrabanda broni / narkotyków / papierosów / alkoholu / złota /… • uprawiać kontrabandę • zajmować się kontrabandą • przeciwdziałać kontrabandzie • wykrywać / ścigać kontrabandę • kara za kontrabandę
(1.2) konfiskata kontrabandy • samochód z kontrabandą
synonimy:
(1.1) przemycanie, przemytnictwo, przemyt, szmugiel, szmuglerka, szmuglowanie
(1.2) przemyt, szmugiel
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  kontrabandzista m , kontrabandzistka f 
przym.  kontrabandowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc.  contrebande[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło kontrabanda w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.