konstelacja

konstelacja (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌkɔ̃w̃stɛˈlaʦ̑ʲja], AS: [kõũ̯stelacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja • samogł.+n/m+szczelin. zbitka samogłoski, spółgłoski /n/ lub /m/ i spółgłoski szczelinowej • akc. pob. akcent poboczny  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gwiazdozbiór

(1.2) przen. przenośnie układ, położenie, stan rzeczy

odmiana:

przykłady:

(1.1) Konstelacja Wielkiej Niedźwiedzicy jest bardzo łatwa do rozpoznania na niebie półkuli północnej.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.2) konfiguracja

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. łacina constellatio (con + stella)

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Astronomia

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) constellation
• arabski: (1.1) كوكبة, برج
• azerski: (1.1) bürc
• czeski: (1.1) souhvězdí
• francuski: (1.1) constellation
• ido: (1.1) stelaro
• interlingua: (1.1) constellation
• japoński: (1.1) 星座
• łaciński: (1.1) constellatio
• niemiecki: (1.1) Sternbild n rodzaj nijaki
• nowogrecki: (1.1) αστερισμός
• portugalski: (1.1) constelação
• rosyjski: (1.1) созве́здие
• słowacki: (1.1) súhvezdie
• słoweński: (1.1) ozvezde
• szwedzki: (1.1) konstellation w rodzaj wspólny, stjärnbild w rodzaj wspólny
• tajski: (1.1) กลุ่มดาว
• włoski: (1.1) costellazione

źródła: