konklawe

konklawe (język polski)

wymowa:

IPA: [kɔ̃ŋˈklavɛ], AS: [kõŋklave], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja • -nk-  zbitka -nk- lub -ng-  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) w kościele katolickim: zgromadzenie wybierające papieża; obrady tego zgromadzenia. zob. zobacz też konklawe w Wikipedii

odmiana:

(1.1) nieodm. nieodmienny

przykłady:

(1.1) Po śmierci papieża zwołuje się konklawe, na którym kardynałowie wybierają nowego papieża.

składnia:

kolokacje:

(1.1) uczestniczyć/brać udział w ~; zwoływać ~

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) z średn. łac. conclave, cum clave ("pod kluczem", "(zamknięci) na klucz") - ponieważ z tego zgromadzenia nie można wyjść (drzwi są zamknięte), dopóki nie zostanie wybrany papież

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) conclave
• duński: (1.1) konklave n rodzaj nijaki
• interlingua: (1.1) conclave
• łaciński: (1.1) conclave n rodzaj nijaki
• niemiecki: (1.1) Konklave n rodzaj nijaki
• nowogrecki: (1.1) κονκλάβιο n rodzaj nijaki, κογκλάβιο n rodzaj nijaki

źródła: