konewka

konewka (język polski)

konewka (1.1)

konewka (1.1)

wymowa:

IPA: [kɔ̃ˈnɛfka], AS: [kõnefka], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. utrata dźwięczności • nazal. nazalizacja  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pojemnik z uchem i szyjką, który służy do podlewania roślin

odmiana:

przykłady:

(1.1) Weź konewkę i podlej kwiatki.

składnia:

kolokacje:

(1.1) nalać wody do konewki; podlewać kwiaty/grządkę konewką

synonimy:

(1.1) podlewaczka, reg. śl. regionalizm śląski giskana

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik konew f rodzaj żeński

związki frazeologiczne:

etymologia:

od konew

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) watering can
• duński: (1.1) vandkande w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) akvumilo, verŝilo
• francuski: (1.1) arrosoir m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) regadera f rodzaj żeński
• niemiecki: (1.1) Gießkanne f rodzaj żeński
• norweski (bokmål): (1.1) vanningskanne m rodzaj męski/f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1) ποτιστήρι n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) лейка f rodzaj żeński
• ukraiński: (1.1) коновка, поливальниця f rodzaj żeński
• węgierski: (1.1) kanna
• wilamowski: (1.1) konn f rodzaj żeński
• włoski: (1.1) annaffiatoio m rodzaj męski

źródła: