komora
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
komora (język polski)[edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) wydzielone pomieszczenie
- (1.2) wojsk. tylna część przewodu lufy lub otwór w bębnie rewolwerowym, w której umieszcza się nabój; zob. też komora nabojowa w Wikipedii
- (1.3) bot. część zalążni bądź owocu roślin, w w której znajdują się zalążki lub nasiona
- (1.4) anat. przestrzeń, zagłębienie w organach u ludzi i zwierząt
- (1.5) łow. anat. klatka piersiowa u zwierząt
- (1.6) górn. duże wyrobisko górnicze wykute w skałach
- (1.7) powiększona część nory zwierząt, wykorzystywana przez nie do mieszkania
- (1.8) przest. niewielka spiżarnia, służąca do przechowywania drobnych rzeczy, ubrań, jedzenia
- odmiana:
- (1.1-8)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik komora komory dopełniacz komory komór celownik komorze komorom biernik komorę komory narzędnik komorą komorami miejscownik komorze komorach wołacz komoro komory
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) komora gazowa
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- jak się córka urodzi, to jakby się siedmiu złodziei do komory podkopało • dziura w worze, gość w komorze, piasek w mące, woda w łące, kąkol w życie, złość w habicie
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) chamber
- interlingua: (1.1) camera; (1.4) ventriculo
- japoński: (1.1) 房; (1.2) 薬室
- jidysz: (1) קאַמער f
- nowogrecki: (1.1) θάλαμος m
- szwedzki: (1.1,4) kammare w
- włoski: (1.1-2) camera f; (1.4) ventricolo m; (1.8) dispensa f
- źródła:
- ↑ Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
