kommen

kommen (język duński)

kommen (1.2)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) kminek (przyprawa)

(1.2) bot. botanika kminek zwyczajny

odmiana:

(1.1) en kommen, kommenen, kommen, kommenene

przykłady:

(1.1) Jeg elsker alt med kommen på. → Uwielbiam wszystko, co jest z kminkiem.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

hebr. hebrajski כמון (kamon)

uwagi:

źródła:

kommen (język niemiecki)

wymowa:

IPA: [ˈkɔmən] wymowa

znaczenia:

czasownik

(1.1) przychodzić

(1.2) pochodzić

odmiana:

przykłady:

(1.2) Er kommt aus der Schweiz. → On pochodzi ze Szwajcarii.

składnia:

(1.2) kommen aus + Dativ

kolokacje:

synonimy:

(1.2) stammen

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik ankommen

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: