kocur

kocur (język polski)

kocur (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈkɔʦ̑ur], AS: [kocur]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) samiec kota

(1.2) łow. łowiectwo samiec rysia lub żbika

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	kocur	kocury
dopełniacz	kocura	kocurów
celownik	kocurowi	kocurom
biernik	kocura	kocury
narzędnik	kocurem	kocurami
miejscownik	kocurze	kocurach
wołacz	kocurze	kocury

przykłady:

(1.1) Pod balkonem pięć kocurów zaleca się do mojej kotki!

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) kot

antonimy:

(1.1) kotka

wyrazy pokrewne:

(1.1) zdrobn. zdrobniale kocurek

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) tomcat
• dolnołużycki: (1.1) kócor m rodzaj męski
• duński: (1.1) hankat w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) virkato
• francuski: (1.1) matou m rodzaj męski
• islandzki: (1.1) köttur m rodzaj męski
• jidysz: (1.1) קאָטער m rodzaj męski (koter)
• litewski: (1.1) katinas m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Kater m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1) γάτος m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) кот m rodzaj męski
• wilamowski: (1.1) koter

źródła: