koan

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] koan (użycie wyrazu obcego w języku polskim)

wymowa:
(spolszczona) IPA[ˈkɔãn], AS[koãn], zjawiska fonetyczne: nazal. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) paradoksalne pytanie lub problem, stosowane w zen jako środek w procesie osiągania oświecenia; zob.  też koan w Wikipedii
odmiana:
przykłady:
(1.1) Znanym koanem jest: "Jaki jest dźwięk jednej klaszczącej dłoni?"
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) inna pisownia: kongan, kōan
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
jap.  公案, kōan; chiń.  gōng-àn
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) koan
źródła:
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach