ko

ko (użycie wyrazu obcego w języku polskim)

dwa ko (1.1)

wymowa:

IPA: [kɔ], AS: [ko]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) w go: układ kamieni, w którym zabicie pojedynczego kamienia powoduje, że kamień bijący jest od razu w atari; zob. zobacz też ko (go) w Wikipedii

odmiana:

(1.1) nieodm. nieodmienny

przykłady:

(1.1) Początkujący często boją się grać ko.

składnia:

kolokacje:

(1.1) grać ko • groźba ko • tysiącletnie ko • potrójne ko

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik kokosz f rodzaj żeński, kokoszka f rodzaj żeński, superko

związki frazeologiczne:

etymologia:

jap. japoński 劫

uwagi:

tłumaczenia:

• esperanto: (1.1) koo

źródła:

ko (język polski)

wymowa:

IPA: [kɔ], AS: [ko]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) onomatopeja naśladująca głos kury

odmiana:

(1.1) nieodm. nieodmienny

przykłady:

(1.1) Gdybym kury nie podkarmiała, nie miałaby siły nawet na swoje ko, ko, ko.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik kokoszka f rodzaj żeński, kokosz f rodzaj żeński

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

ko (język angielski)

wymowa:

znaczenia:

skrót

(1.1) = knock out → nokaut

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

ko (język duński)

en ko (1.1)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) krowa

(1.2) obraźliwie do kobiety krowa

odmiana:

(1.1) en ko, koen, køer, køerne

przykłady:

(1.1) Køerne skal malkes. → Krowy trzeba wydoić.

(1.2) Din dumme ko! → Ty głupia krowo!

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

(1.1) hellig ko • som to røde køer

etymologia:

uwagi:

źródła:

ko (esperanto)

morfologia:

k•o

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) litera k, K

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

ko (esperanto (morfem))

wymowa:

znaczenia:

morfem

(1.1) ko

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pochodne:

rzecz. rzeczownik koo

związki frazeologiczne:

etymologia:

jap. japoński 劫

uwagi:

źródła:

ko (język fiński)

wymowa:

znaczenia:

partykuła

(1.1) zmieniająca znaczenie słowa na pytające czy

(1.2) w zdaniach podrzędnych czy

(1.3) z partykułą -han/-hän zastanawiać się, zadawać sobie pytanie

odmiana:

nieodm. nieodmienny

przykłady:

(1.1) Onko se valmis? → Czy to jest gotowe?

(1.1) Paljonko kello on? → Która jest godzina?

(1.1) Tuleeko hän? → Czy on przyjdzie?

(1.1) Syötkö nyt? → Czy będziesz teraz jadł?

(1.2) En tiedä, tuleeko hän. → Nie wiem, czy on przyjdzie.

(1.3) Onkohan sinulla kuumetta? → Zastanawiam się, czy nie masz temperatury.

(1.3) Meniköhän hän kouluun tänä aamuna? → Zastanawiam się, czy on poszedł rano do szkoły.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

podlega harmonii samogłosek

źródła:

ko (język szwedzki)

ko (1.1)

wymowa:

wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) krowa

odmiana:

(1.1) en ko, kon, kor, korna

przykłady:

(1.1) Kor ger mjölk. → Krowy dają mleko.

składnia:

kolokacje:

(1.1) skällko

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: zwierzęta w języku szwedzkim

źródła: