klej

klej (język polski)

klej (1.1)

wymowa:

IPA: [klɛj], AS: [klei ̯]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) lepka substancja, rodzaj spoiwa używanego do łączenia przedmiotów

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	klej	kleje
dopełniacz	kleju	klejów
celownik	klejowi	klejom
biernik	klej	kleje
narzędnik	klejem	klejami
miejscownik	kleju	klejach
wołacz	kleju	kleje

przykłady:

(1.1) Idź do sklepu po klej i nożyczki.

składnia:

kolokacje:

(1.1) wąchać klej

synonimy:

(1.1) klajster, gluta, lepik, lepidło, lep

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik naklejka f rodzaj żeński, kleik m rodzaj męski, klejówka m rodzaj męski

czas. czasownik kleić, przykleić, nakleić, skleić, pokleić, wkleić

przym. przymiotnik klejący

związki frazeologiczne:

etymologia:

niem. niemiecki Kleister

uwagi:

por. porównaj klajster, lepik, lep, butapren

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) glue
• arabski: (1.1) صمغ
• chiński: (1.1) 胶 (jiāo)
• czeski: (1.1) lepidlo n rodzaj nijaki
• duński: (1.1) lim w rodzaj wspólny, klister w rodzaj wspólny/n rodzaj nijaki
• esperanto: (1.1) gluo
• fiński: (1.1) liima
• francuski: (1.1) colle f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) cola f rodzaj żeński, pegamento m rodzaj męski
• holenderski: (1.1) lijm m rodzaj męski
• interlingua: (1.1) adhesivo
• japoński: (1.1) 糊 (のり)
• kazachski: (1.1) желім
• koreański: (1.1) 풀 (pul)
• łaciński: (1.1) gluten n rodzaj nijaki
• niemiecki: (1.1) Kleister m rodzaj męski, Klebstoff m rodzaj męski, Leim m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1) κόλλα f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1) клей (klei) m rodzaj męski
• serbski: (1.1) lepak, tutkalo
• szwedzki: (1.1) klister n rodzaj nijaki, lim n rodzaj nijaki
• węgierski: (1.1) ragasztószer
• wilamowski: (1.1) łajm m rodzaj męski
• włoski: (1.1) colla f rodzaj żeński

źródła: