klej

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] klej (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) substancja używana do łączenia przedmiotów

odmiana: lp liczba pojedyncza |, ~u, ~owi, ~, ~em, ~u, ~u!; lm liczba mnoga ~e, ~ji/~ów, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e! przykłady:

(1.1) Idź do sklepu po klej i nożyczki.

składnia:
kolokacje: (1.1) wąchać ~
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas. czasownik kleić rzecz. rzeczownik naklejka
związki frazeologiczne:
etymologia: niem. niemiecki Kleister
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) glue
• chiński: (1.1) 胶 (jiāo)
• czeski: (1.1) lepidlo n rodzaj nijaki
• duński: (1.1) lim w rodzaj wspólny, klister w rodzaj wspólny/n rodzaj nijaki
• fiński: (1.1) liima
• francuski: (1.1) colle f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) cola f rodzaj żeński, goma f rodzaj żeński
• holenderski: (1.1) lijm m rodzaj męski
• interlingua: (1.1) adhesivo
• japoński: (1.1) 糊 (のり)
• koreański: (1.1) 풀 (pul)
• łaciński: (1.1) gluten
• niemiecki: (1.1) Kleister m rodzaj męski, Klebstoff m rodzaj męski, Leim m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) клей (klei) m rodzaj męski
• serbski: (1.1) lepak, tutkalo
• szwedzki: (1.1) klister n rodzaj nijaki, lim n rodzaj nijaki
• węgierski: (1.1) ragasztószer
• włoski: (1.1) colla f rodzaj żeński