kleić

kleić (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈklɛ^jiʨ̑], AS: [kle^i ̯ić], zjawiska fonetyczne: epenteza i ̯  epenteza /j/  wymowa

znaczenia:

czasownik

(1.1) łączyć coś za pomocą kleju, sklejać coś z czymś

(1.2) slang. slangowo rozumieć

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) lepić

(1.2) czaić bazę, czaić

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik klej, klejenie

czas. czasownik pokleić, skleić, przykleić, nakleić, rozklejać, rozkleić

związki frazeologiczne:

reg. regionalizm, regionalny kleić durnia

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) stick
• arabski: (1.1) صمغ
• esperanto: (1.1) glui
• francuski: (1.1) encoller
• hindi: (1.1) जोड़ना
• interlingua: (1.1) glutinar
• kaszubski: (1.1) lëmic
• slovio: (1.1) kleit
• szwedzki: (1.1) limma, klistra
• wilamowski: (1.1) łajma

źródła: