klamka
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] klamka (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) uchwyt przy drzwiach, ułatwiający ich otwieranie i zamykanie oraz zapewniający, że drzwi nie otworzą się same
- (1.2) gwara więzienna pistolet
- (1.3) techn. dźwignia przy kierownicy roweru do zaciskania hamulców
odmiana: (1.1-2) lp klam|ka, ~ki, ~ce, ~kę, ~ką, ~ce, ~ko; lm ~ki, ~ek, ~kom, ~ki, ~kami, ~kach, ~ki przykłady:
- (1.1) Choć bezgłośnie nacisnął na klamkę, zdradziło go skrzypienie drzwi.
składnia:
kolokacje: (1.1) nacisnąć (na) klamkę; (1.3) ~ hamulcowa
synonimy: (1.3) dźwignia (hamulcowa)
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.3) rzecz. klamkomanetka
związki frazeologiczne: (1.1) klamka zapadła
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) door handle
- duński: (1.1) dørhåndtag n
- esperanto: (1.1) anso, klinko
- francuski: (1.1) loquet m, poignée f, w Prowansji cadole f
- grecki: (1.1) χερούλι n
- hiszpański: (1.1) picaporte f
- jidysz: (1.1) קליאַמקע f (kliamke)
- niemiecki: (1.1) Türgriff m, Türdrücker m, Klinke f
- rosyjski: (1.1) дверная ручка f
- włoski: (1.1) manìglia f
